Comments

1. احمد
   دوشنبه ۱۲ آذر ۱۳۸۶ | ۱۲:۴۲ ق.ظ

   سلام
   بابت وبلاگ دستت درد نکنه، ضمناً شعر می ذاری اسم شاعرش رو هم بنویس یه وقتی فکر می کنن خودت گفتی!(البته اونایی که هنوز از نزدیک ندیدنت)

2. حاجی
   پنجشنبه ۱۵ آذر ۱۳۸۶ | ۱۲:۰۳ ق.ظ

   شاعرش استاد علی معلم دامغانی هستند

3. کاظم
   پنجشنبه ۱۵ آذر ۱۳۸۶ | ۷:۵۴ ق.ظ

   قشنگه

4. احمد
   دوشنبه ۱۹ آذر ۱۳۸۶ | ۱:۳۴ ق.ظ

   “منم که دیده به دیدار دوست کردم باز/چه شکر گویمت ای کارساز بنده نواز”؟ بابا این قدر به فکر مایی یه کاری هم برای اون وکالت تام الاختیار بکن!

5. احسان
   سه شنبه ۲۹ بهمن ۱۳۸۷ | ۱:۵۸ ب.ظ

   دمت گرم خیلی حال داد

6. i1
   شنبه ۱۹ دی ۱۳۸۸ | ۳:۲۳ ب.ظ

   و شجریان توی آلبوم شب، سکوت، کویر همین شعر رو خونده…

7. مصی
   جمعه ۱۶ مهر ۱۳۸۹ | ۱:۵۸ ق.ظ

   وقتی‌ این شعر را با صدای گرم شجریان بشنوید مطمئنم که گریه تان میگیره. من که نتونستم جلوی خودم را بگیرم.

8. رز سفید
   پنجشنبه ۷ بهمن ۱۳۸۹ | ۱۱:۲۷ ق.ظ

   عالی بود ، دستتون درد نکنه … کلی حال کردم باهاش …

9. رضاپارسی پور
   شنبه ۱۶ بهمن ۱۳۸۹ | ۲:۳۳ ب.ظ

   سلام عزیز…باغ باران دعوتی.

10. پریا
    پنجشنبه ۳۱ شهریور ۱۳۹۰ | ۱:۱۶ ق.ظ

    ممنون از متن شعر.
    درست میگن نام شاعر رو هم همیشه دکر کنید و اگر نمی دونید نوشته رو تو گیومه بذارید… اینجوری ملت یاد میگیرند نوشته دزد نشند!!

11. hassan
    پنجشنبه ۳ آذر ۱۳۹۰ | ۱۰:۰۲ ب.ظ

    اقای معلم زمانی این شعر را به این زیبایی سرودند که گویی از تبدیل شدن ایران به کویر باخبر بودند به هر حال شعریست بسیار زیبا و بسی جای اندیشیدن

12. رمیا
    چهارشنبه ۲۳ آذر ۱۳۹۰ | ۱:۵۸ ب.ظ

    ممنون عزیز
    این شعر و ترانه و آواز دل سنگ رو هم نرم میکنه